ไดอารี่หน้านี้ ขอมอบแด่พี่ชายที่รักที่สุดนะ ^^
เมี่อวันที่ 24 กุมภาพันธ์ 2550 นินได้เขียนไดอารี่ลงในสมุด
และวันนี้ อยากนำมาแบ่งปันความรู้สึกดีดีกัน
ไม่รู้ว่า ความรู้สึกนี้จะส่งผ่านถึงรึเปล่า แต่มันก็เป็นความสุขอย่างนึงละเน้อ ^^
24/Feb/2007
....ถึงพี่ชายที่รัก....
วันนี้คงเป็นอีกวันหนึ่งหลังจากการประสบความสำเร็จ
ของพี่ครั้งใหญ่....ในเมื่อวานนี้
พี่คะรู้มั้ย...เมื่อคืนในเวลาที่พี่กำลังยืน กำลังร้องเพลง
กำลังเต้นอย่างโดดเด่นบนเวที
ฉันก็นั่งคิดอะไรได้มากมายหลายอย่าง
มันเป็นความรู้สึกที่ไม่สามารถอธิบายได้
ฉันมองความสำเร็จของพี่ เป็นความสุขของฉัน
ความตื้นตันใจจากน้องคนนี้ ที่พี่ไม่เคยรู้
ว่ามีอีกคนที่ดีใจกับพี่อยู่ ไม่ว่าพี่จะทำอะไร ก็เชื่อพี่เสมอ พี่ทำถูก
พี่เลือกทางถูก...เวลาไหนที่คิดถึงพี่
ฉันก็มีความสุขมาก เพราะฉันชื่นชมในตัวพี่
การมีความฝัน แล้วทำมันให้สำเร็จอย่างยิ่งใหญ่แบบพี่
เป็นสิ่งที่ฉันจะทำเหมือนกัน...
เมื่อวานนี้ ฉันอยากจะไปมองดูพี่ด้วยตัวฉันเอง
แต่มันเป็นสิ่งที่เป็นไปไม่ได้
เราสองคนอยู่คนละที่ มันไกลเกินที่ฉันในตอนนี้
จะไปหาพี่ได้....จะดิ้นรนยังไง มันก็ยังไม่มีโอกาสดีดี คิดถึงแค่ไหน...
ก็ได้แค่มองรูปจากที่ไกลๆแบบนี้ใช่มั้ยคะ?
มันเป้นความรู้สึกที่บอกไม่ถูกจริงๆ หากวันไหนถ้าฉันได้พบพี่อีกครั้ง
ฉันต้องร้องไห้ ไม่อยากให้ไปไหน อยากให้อยู่นานๆ
เวลาแห่งความสุขมันผ่านไปเร็วเกินที่จะตั้งตัวทัน
รู้สึกอีกที เวลานั้นก็หายไปแล้ว....พี่คะ
โอกาสของฉันมีไม่มาก บางทีฉันก็คิด ถ้าฉันไม่เจอพี่ในเมืองไทย ในที่ที่ฉันอยู่
จะดีกว่า....แต่มันคงดูเห็นแก่ตัวเกินไป
ยังไง ขอแค่ฉันได้เป็นตัวฉันเอง มองพี่ในมุมที่ฉันเห็นในทุกๆวัน แบบนี้
ผ่านจอคอมพิวเตอร์ และอินเตอร์เน็ตแบบนี้...
มองจากที่ไกลแสนไกล แต่มันก็มีความหมายมากพอ
จากวันแรกที่ได้พบพี่ ผ่านทางจอคอมพิวเตอร์
ที่เดิมๆ ที่ทำให้ฉันเห็นพี่ในทุกๆวัน
มันเป็นเรื่องที่แปลกสำหรับฉัน ....
ที่จะมาติดตามเรื่องของใครซักคนได้ยาวนานขนาดนี้...
ฉันรักพี่ แบบพี่ชาย..และไม่สนใจด้วย
ว่าจะมีใครว่า ว่ามันเป็นความฝันหลอกลวง
แค่ได้รักพี่ อย่างที่เป็น ก็พอ...
พี่รู้มั้ยคะ....พี่เป็นเหมือนดวงอาทิตย์บนท้องฟ้ากว้างใหญ่
ส่องแสงสว่างอยู่เสมอในทุกๆวัน
ฉันดีใจที่ได้มองพี่จากพื้นดินที่ยืนอยู่
มองดวงอาทิตย์ที่แสนห่างไกล....
พี่คงจะมีน้องสาวทั่วโลก แต่อยากให้รู้ไว้ อย่างน้อยในที่แห่งนี้
ยังมีน้องอีกคน ที่เฝ้าคอยมองดวงอาทิตย์ทุกๆวัน.....
ถึงฉันจะไม่สามารถสัมผัสดวงอาทิตย์
ด้วยตัวฉันเองได้ แต่อย่างน้อย
การที่ฉันได้สัมผัสแสงอาทิตย์ ความอบอุ่นที่ส่องผ่านลงมา
มันก็ทำให้ชีวิตเล็กๆคนนึง มีความสุขได้มากมายแบบนี้
ขอบคุณพี่ชายมากนะคะ ถึงพี่อาจจะไม่รู้ว่า
พี่ทำอะไรบ้าง ให้ฉันมาขอบคุณพี่ได้
แต่พี่ทำให้ฉัน ยิ้ม ในวันที่ท้อแท้ ในวันที่ฉันเหนื่อย ในวันที่ฉันร้องไห้
ฉันก็รู้สึกดีได้อย่างประหลาด มีกำลังใจขึ้นเยอะ
พวกพี่ เหมือนดวงอาทิตย์จริงๆแหละค่ะ....
มันฉายแสงไปทุกหนทุกแห่ง เพียงแต่
มีใครที่จะเลือกเดินออกมารับแสงอาทิตย์ที่อบอุ่นนั้น...
ดวงอาทิตย์ ส่องสว่างไปทั่ว อาจจะไม่รู้หรอกว่า
ทำให้ที่เล็กๆแห่งหนึ่ง มีกำลังใจมาก
แม้ดวงอาทิตย์จะอยู่ห่างไกลแค่ไหน...
แต่รัศมีของมัน ก็กว้างใหญ่ ไร้ขอบเขตเสมอ...
พี่ชายคะ วันไหนที่พี่เจ็บ พี่เหนื่อย พี่ไม่สบาย
พี่ต้องรีบหายนะคะ อย่าให้เป็นอะไรไปนะ
พี่ชายของน้องสาวต้องมีสุขภาพดีเสมอนะ
พี่ต้องร้องเพลง พี่ต้องเต้น ทำสิ่งที่พี่รักได้...
ฉันอยากให้พี่ยิ้ม พี่หัวเราะ อย่างที่พี่เป็น
มันดูดีมากเลยนะ ^ ^
มันทำให้ใครหลายคน ยิ้มตามรอยยิ้มของพี่ได้มากมาย
วันไหนที่พี่เหนื่อย พี่ท้อแท้ พี่จำไว้ว่า
มีกำลังใจให้พี่ รอบด้าน ทั้งจากใกล้ และไกลตัว
....มีแต่คนรักพี่นะ....
